Conjugació del verb obturar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de obturar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | obturar |
|---|---|
| Gerundi | obturant |
| Participi | obturat, obturada, obturats, obturades |
Indicatiu
| Present | obture, obtures, obtura, obturem, obtureu, obturen |
|---|---|
| Futur | obturaré, obturaràs, obturarà, obturarem, obturareu, obturaran |
| Condicional | obturaria, obturaries, obturaria, obturaríem, obturaríeu, obturarien |
| Imperfet | obturava, obturaves, obturava, obturàvem, obturàveu, obturaven |
| Passat simple | obturí, obturares, obturà, obturàrem, obturàreu, obturaren |
| Passat perifrastic | vaig obturar, vares obturar, va obturar, vàrem obturar, vàreu obturar, varen obturar |
Subjuntiu
| Present | obture, obtures, obture, obturem, obtureu, obturen |
|---|---|
| Imperfet | obturara, obturares, obturara, obturàrem, obturàreu, obturaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, obtura, obture, obturem, obtureu, obturen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.