encruelir

Consultar la conjugació de encruelir

  1. Verb. Exacerbar, agreujar.

    Consulta de la remissió: exacerbar.

    Irritar molt.

    Agreujar, una malaltia, un dolor.

    Viccionari: exacerbar (autoria i historial)

    Consulta de la remissió: agreujar.

    Fer tornar més greu una situació.

    Causar un greuge a una persona, ferir-la en l'honor.

    Viccionari: agreujar (autoria i historial)
  2. Verb. (pronominal) Manifestar-se cruel contra algú, trobant gust en el que perjudica la seva vida, opinió o interessos.

Equivalències castellanes documentades

Formes documentades

encruelir-se, encruelisca, encruelíssem, encruelix, encrueliran, encruelixo, encruelís, encrueleix, encruelires, encruelim, encruelireu, encruelit, encrueliu, encruelesqui, encruelirem, encrueliries, encrueleixes, encrueliren, encruelísseu, encruelia, encruelí, encrueliré, encrueliguem, encruelixen, encruelien, encruelira, encruelirà, encruelits, encruelisques, encruelíeu, encruelissin, encruelirien, encrueliríeu, encruelies, encruelissis, encrueleixen, encruelesc, encrueligueu, encrueliràs, encruelesquin, encruelides, encruelisses, encruelíssim, encruelírem, encrueleixo, encruelisc, encrueleixi, encruelisquen, encruelissen, encruelint, encrueliríem, encruelida, encrueleixin, encrueleixis, encruelesquis, encruelixes, encruelíem, encruelíreu, encrueliria, encruelíssiu

La procedència i la revisió de cada forma de Viccionari es conserven en el corpus descarregable.

Tornar al buscador