bifurcar
Consultar la conjugació de bifurcar
- Verb. (pronominal) Un branc, una branca, dividir-se en dos.
- Verb. (informàtica) Seleccionar la instrucció o bloc d'instruccions on continuarà executant-se el programa segons el resultat d'una expressió, sovint booleana.
Equivalències castellanes documentades
- bifurcar. Viccionari: bifurcar (autoria i historial)
Formes documentades
bifurcar-se, bifurcara, bifurco, bifurquí, bifurcassin, bifurcàssiu, bifurcàreu, bifurcat, bifurcàs, bifurcà, bifurquéssiu, bifurcàssem, bifurcasses, bifurcaríem, bifurcada, bifurquis, bifurcassis, bifurcaria, bifurquéssim, bifurque, bifurcava, bifurca, bifurcam, bifurcassen, bifurquéssem, bifurquem, bifurques, bifurcaven, bifurcaries, bifurquessen, bifurcant, bifurqueu, bifurcaràs, bifurquen, bifurc, bifurcaré, bifurquésseu, bifurcareu, bifurcarien, bifurcarà, bifurcaves, bifurcàvem, bifurquin, bifurcats, bifurcàveu, bifurquesses, bifurcades, bifurcàsseu, bifurqui, bifurcarem, bifurcau, bifurcàrem, bifurcares, bifurcàssim, bifurqués, bifurcaren, bifurquessin, bifurcaríeu, bifurquessis, bifurcaran
La procedència i la revisió de cada forma de Viccionari es conserven en el corpus descarregable.
Tornar al buscador