Conjugació del verb bifurcar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de bifurcar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | bifurcar |
|---|---|
| Gerundi | bifurcant |
| Participi | bifurcat, bifurcada, bifurcats, bifurcades |
Indicatiu
| Present | bifurque, bifurques, bifurca, bifurquem, bifurqueu, bifurquen |
|---|---|
| Futur | bifurcaré, bifurcaràs, bifurcarà, bifurcarem, bifurcareu, bifurcaran |
| Condicional | bifurcaria, bifurcaries, bifurcaria, bifurcaríem, bifurcaríeu, bifurcarien |
| Imperfet | bifurcava, bifurcaves, bifurcava, bifurcàvem, bifurcàveu, bifurcaven |
| Passat simple | bifurquí, bifurcares, bifurcà, bifurcàrem, bifurcàreu, bifurcaren |
| Passat perifrastic | vaig bifurcar, vares bifurcar, va bifurcar, vàrem bifurcar, vàreu bifurcar, varen bifurcar |
Subjuntiu
| Present | bifurque, bifurques, bifurque, bifurquem, bifurqueu, bifurquen |
|---|---|
| Imperfet | bifurcara, bifurcares, bifurcara, bifurcàrem, bifurcàreu, bifurcaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, bifurca, bifurque, bifurquem, bifurqueu, bifurquen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.