afaiçonar
Consultar la conjugació de afaiçonar
- Verb. Donar forma o treballar una matèria amb l'objectiu de fer-ne objectes.
- Verb. Fer un objecte donant forma a una matèria.
- Verb. Exagerar o embellir l'explicació o la descripció d'alguna cosa per tal de produir un determinat efecte.
Equivalències castellanes documentades
- figurar. Viccionari: afaiçonar (autoria i historial)
Formes documentades
afaiçoni, afaiçono, afaiçoní, afaiçona, afaiçonà, afaiçonarem, afaiçonaren, afaiçonaran, afaiçonares, afaiçonareu, afaiçonàssiu, afaiçonàssim, afaiçonassin, afaiçonéssiu, afaiçonaves, afaiçonessin, afaiçonàvem, afaiçonats, afaiçonàs, afaiçonessis, afaiçonaria, afaiçonàveu, afaiçonara, afaiçonassis, afaiçonaven, afaiçonava, afaiçonéssem, afaiçonéssim, afaiçonaré, afaiçonesses, afaiçonassen, afaiçonàreu, afaiçonaríem, afaiçonarà, afaiçonant, afaiçonarien, afaiçonaràs, afaiçonada, afaiçonaries, afaiçone, afaiçonés, afaiçonàrem, afaiçonaríeu, afaiçonasses, afaiçonessen, afaiçonam, afaiçonis, afaiçon, afaiçones, afaiçonésseu, afaiçoneu, afaiçonàsseu, afaiçonades, afaiçonen, afaiçonem, afaiçonàssem, afaiçonin, afaiçonau, afaiçonat
La procedència i la revisió de cada forma de Viccionari es conserven en el corpus descarregable.
Tornar al buscador