Conjugació del verb afaiçonar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de afaiçonar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | afaiçonar |
|---|---|
| Gerundi | afaiçonant |
| Participi | afaiçonat, afaiçonada, afaiçonats, afaiçonades |
Indicatiu
| Present | afaiçone, afaiçones, afaiçona, afaiçonem, afaiçoneu, afaiçonen |
|---|---|
| Futur | afaiçonaré, afaiçonaràs, afaiçonarà, afaiçonarem, afaiçonareu, afaiçonaran |
| Condicional | afaiçonaria, afaiçonaries, afaiçonaria, afaiçonaríem, afaiçonaríeu, afaiçonarien |
| Imperfet | afaiçonava, afaiçonaves, afaiçonava, afaiçonàvem, afaiçonàveu, afaiçonaven |
| Passat simple | afaiçoní, afaiçonares, afaiçonà, afaiçonàrem, afaiçonàreu, afaiçonaren |
| Passat perifrastic | vaig afaiçonar, vares afaiçonar, va afaiçonar, vàrem afaiçonar, vàreu afaiçonar, varen afaiçonar |
Subjuntiu
| Present | afaiçone, afaiçones, afaiçone, afaiçonem, afaiçoneu, afaiçonen |
|---|---|
| Imperfet | afaiçonara, afaiçonares, afaiçonara, afaiçonàrem, afaiçonàreu, afaiçonaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, afaiçona, afaiçone, afaiçonem, afaiçoneu, afaiçonen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.