Conjugació del verb historiar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de historiar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | historiar |
|---|---|
| Gerundi | historiant |
| Participi | historiat, historiada, historiats, historiades |
Indicatiu
| Present | historie, histories, historia, historiem, historieu, historien |
|---|---|
| Futur | historiaré, historiaràs, historiarà, historiarem, historiareu, historiaran |
| Condicional | historiaria, historiaries, historiaria, historiaríem, historiaríeu, historiarien |
| Imperfet | historiava, historiaves, historiava, historiàvem, historiàveu, historiaven |
| Passat simple | historií, historiares, historià, historiàrem, historiàreu, historiaren |
| Passat perifrastic | vaig historiar, vares historiar, va historiar, vàrem historiar, vàreu historiar, varen historiar |
Subjuntiu
| Present | historie, histories, historie, historiem, historieu, historien |
|---|---|
| Imperfet | historiara, historiares, historiara, historiàrem, historiàreu, historiaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, historia, historie, historiem, historieu, historien |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.