Conjugació del verb destrumfar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de destrumfar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | destrumfar |
|---|---|
| Gerundi | destrumfant |
| Participi | destrumfat, destrumfada, destrumfats, destrumfades |
Indicatiu
| Present | destrumfe, destrumfes, destrumfa, destrumfem, destrumfeu, destrumfen |
|---|---|
| Futur | destrumfaré, destrumfaràs, destrumfarà, destrumfarem, destrumfareu, destrumfaran |
| Condicional | destrumfaria, destrumfaries, destrumfaria, destrumfaríem, destrumfaríeu, destrumfarien |
| Imperfet | destrumfava, destrumfaves, destrumfava, destrumfàvem, destrumfàveu, destrumfaven |
| Passat simple | destrumfí, destrumfares, destrumfà, destrumfàrem, destrumfàreu, destrumfaren |
| Passat perifrastic | vaig destrumfar, vares destrumfar, va destrumfar, vàrem destrumfar, vàreu destrumfar, varen destrumfar |
Subjuntiu
| Present | destrumfe, destrumfes, destrumfe, destrumfem, destrumfeu, destrumfen |
|---|---|
| Imperfet | destrumfara, destrumfares, destrumfara, destrumfàrem, destrumfàreu, destrumfaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, destrumfa, destrumfe, destrumfem, destrumfeu, destrumfen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.