Conjugació del verb desinquietar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de desinquietar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | desinquietar |
|---|---|
| Gerundi | desinquietant |
| Participi | desinquietat, desinquietada, desinquietats, desinquietades |
Indicatiu
| Present | desinquiete, desinquietes, desinquieta, desinquietem, desinquieteu, desinquieten |
|---|---|
| Futur | desinquietaré, desinquietaràs, desinquietarà, desinquietarem, desinquietareu, desinquietaran |
| Condicional | desinquietaria, desinquietaries, desinquietaria, desinquietaríem, desinquietaríeu, desinquietarien |
| Imperfet | desinquietava, desinquietaves, desinquietava, desinquietàvem, desinquietàveu, desinquietaven |
| Passat simple | desinquietí, desinquietares, desinquietà, desinquietàrem, desinquietàreu, desinquietaren |
| Passat perifrastic | vaig desinquietar, vares desinquietar, va desinquietar, vàrem desinquietar, vàreu desinquietar, varen desinquietar |
Subjuntiu
| Present | desinquiete, desinquietes, desinquiete, desinquietem, desinquieteu, desinquieten |
|---|---|
| Imperfet | desinquietara, desinquietares, desinquietara, desinquietàrem, desinquietàreu, desinquietaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, desinquieta, desinquiete, desinquietem, desinquieteu, desinquieten |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.