Conjugació del verb desfaiçonar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de desfaiçonar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | desfaiçonar |
|---|---|
| Gerundi | desfaiçonant |
| Participi | desfaiçonat, desfaiçonada, desfaiçonats, desfaiçonades |
Indicatiu
| Present | desfaiçone, desfaiçones, desfaiçona, desfaiçonem, desfaiçoneu, desfaiçonen |
|---|---|
| Futur | desfaiçonaré, desfaiçonaràs, desfaiçonarà, desfaiçonarem, desfaiçonareu, desfaiçonaran |
| Condicional | desfaiçonaria, desfaiçonaries, desfaiçonaria, desfaiçonaríem, desfaiçonaríeu, desfaiçonarien |
| Imperfet | desfaiçonava, desfaiçonaves, desfaiçonava, desfaiçonàvem, desfaiçonàveu, desfaiçonaven |
| Passat simple | desfaiçoní, desfaiçonares, desfaiçonà, desfaiçonàrem, desfaiçonàreu, desfaiçonaren |
| Passat perifrastic | vaig desfaiçonar, vares desfaiçonar, va desfaiçonar, vàrem desfaiçonar, vàreu desfaiçonar, varen desfaiçonar |
Subjuntiu
| Present | desfaiçone, desfaiçones, desfaiçone, desfaiçonem, desfaiçoneu, desfaiçonen |
|---|---|
| Imperfet | desfaiçonara, desfaiçonares, desfaiçonara, desfaiçonàrem, desfaiçonàreu, desfaiçonaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, desfaiçona, desfaiçone, desfaiçonem, desfaiçoneu, desfaiçonen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.