Conjugació del verb desacostumar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de desacostumar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | desacostumar |
|---|---|
| Gerundi | desacostumant |
| Participi | desacostumat, desacostumada, desacostumats, desacostumades |
Indicatiu
| Present | desacostume, desacostumes, desacostuma, desacostumem, desacostumeu, desacostumen |
|---|---|
| Futur | desacostumaré, desacostumaràs, desacostumarà, desacostumarem, desacostumareu, desacostumaran |
| Condicional | desacostumaria, desacostumaries, desacostumaria, desacostumaríem, desacostumaríeu, desacostumarien |
| Imperfet | desacostumava, desacostumaves, desacostumava, desacostumàvem, desacostumàveu, desacostumaven |
| Passat simple | desacostumí, desacostumares, desacostumà, desacostumàrem, desacostumàreu, desacostumaren |
| Passat perifrastic | vaig desacostumar, vares desacostumar, va desacostumar, vàrem desacostumar, vàreu desacostumar, varen desacostumar |
Subjuntiu
| Present | desacostume, desacostumes, desacostume, desacostumem, desacostumeu, desacostumen |
|---|---|
| Imperfet | desacostumara, desacostumares, desacostumara, desacostumàrem, desacostumàreu, desacostumaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, desacostuma, desacostume, desacostumem, desacostumeu, desacostumen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.