tributar
- Verb. Satisfer el pagament d'un tribut.
- Verb. Referit a masses i corrents líquids, especialment d'aigua (rius, llacs, etc.), desguassar en una altra massa o corrent líquid.
- Verb. Correspondre amb honors, gratitud, etc., a la persona o cosa que se suposa se'ls mereix.
Equivalències castellanes documentades
- tributar — Satisfer el pagament d'un tribut. Viccionari: tributar (autoria i historial)
- tributar. Viccionari: tributar (autoria i historial)
Formes documentades
tributo, tributaré, tributos, tribut, tributis, tributi, tributa, tributam, tribute, tributeguessen, tributessis, tributada, tributeguéssou, tributant, tributeu, tributàssim, tributes, tributaien, tributassin, tributaies, tributen, tributem, tributàssiu, tributàieu, tributat, tributessin, tributàssem, tributàvem, tributassis, tributeguéssom, tributaven, tributaries, tributau, tributés, tributarem, tributaren, tributaves, tributí, tributares, tributéssim, tributareu, tributàsseu, tributaríeu, tributin, tributegueu, tributàveu, tributéssiu, tributeguessa, tributegués, tributaria, tributàvom, tributaríem, tributàiem, tributessa, tributeguem, tributassen, tributaran, tributéssem, tributessi, tributades
Mostra de 60 formes; 78 formes disponibles en el corpus descarregable.
La procedència i la revisió de cada forma de Viccionari es conserven en el corpus descarregable.
Tornar al buscador