propi
- Adjectiu. Que pertany a algú o a alguna cosa, a un propietari.
- Adjectiu. Que és característic i peculiar d'algú o d'una cosa.
Aquest estira i arronsa és propi dels negociadors.
- Adjectiu. Que és l'original i vertader, en especial en contraposició a allò que és postís, afegit o fals.
Són pròpies, les seves dents? No, són postisses.
- Adjectiu. Referit al significat de paraules o expressions, que és amb el significat més bàsic i original per contraposició al que és metafòric o figurat. Sovint ve precedit de la paraula sentit.
El significat propi de mirar és fer servir els ulls, metafòricament vol dir provar d'entendre.
Vull dir descansar en el sentit propi, no pas anar de turisme per a cansar-me el doble.
- Adjectiu. nom propi
Consulta de la remissió: nom propi.
Substantiu individual, que s'aplica a un ésser en concret o a una cosa única.
Viccionari: nom propi (autoria i historial)
Equivalències castellanes documentades
- propio — Que pertany a un propietari. Viccionari: propi (autoria i historial)
- propio — Característic d'algú o d'alguna cosa. Viccionari: propi (autoria i historial)
- propio. Viccionari: propio (autoria i historial)
- nombre propio (remissió a nom propi). Viccionari: nom propi (autoria i historial)
Formes documentades
propis, pròpia
La procedència i la revisió de cada forma de Viccionari es conserven en el corpus descarregable.
Tornar al buscador