frisar
- Verb. (tèxtil, intransitiu) Fabricar frisos, petits aglomerats esfèrics de fibres.
- Verb. (tèxtil, transitiu) Alçar el pèl d’un teixit.
- Verb. Desitjar amb ànsia alguna cosa, estar nerviós d'excitació davant l'expectativa que succeeixi quelcom.
- Verb. (intransitiu, pronominal) impacientar-se.
Equivalències castellanes documentades
- frisar — Alçar el pèl d’un teixit. Viccionari: frisar (autoria i historial)
- impacientarse — Desitjar amb ànsia. Viccionari: frisar (autoria i historial)
- concomerse — Desitjar amb ànsia. Viccionari: frisar (autoria i historial)
Variants documentades
Formes documentades
friso, frisar-se, frise, frises, frissar, fris, frisam, friséssem, friseu, frisessis, frisés, frisàssim, frisada, frisàssem, frisàvem, frisau, frisat, frisessin, frisem, frisen, frisaven, frisassen, frisis, frisésseu, frisaren, frisaves, frisarem, frisí, frisares, frisi, frisàsseu, frisareu, frisaríeu, frisin, frisa, frisà, frisàveu, frisasses, frisaríem, friséssiu, frisassis, frisaria, friséssim, frisaran, frisant, frisàs, frisades, frisàrem, frisaré, frisàssiu, frisats, frisarà, frisara, frisarien, frisessen, frisava, frisesses, frisaries, frisassin, frisaràs
Mostra de 60 formes; 61 formes disponibles en el corpus descarregable.
La procedència i la revisió de cada forma de Viccionari es conserven en el corpus descarregable.
Tornar al buscador