frisar

  1. Verb. (tèxtil, intransitiu) Fabricar frisos, petits aglomerats esfèrics de fibres.
  2. Verb. (tèxtil, transitiu) Alçar el pèl d’un teixit.
  3. Verb. Desitjar amb ànsia alguna cosa, estar nerviós d'excitació davant l'expectativa que succeeixi quelcom.
  4. Verb. (intransitiu, pronominal) impacientar-se.

Equivalències castellanes documentades

Variants documentades

frissar

Formes documentades

friso, frisar-se, frise, frises, frissar, fris, frisam, friséssem, friseu, frisessis, frisés, frisàssim, frisada, frisàssem, frisàvem, frisau, frisat, frisessin, frisem, frisen, frisaven, frisassen, frisis, frisésseu, frisaren, frisaves, frisarem, frisí, frisares, frisi, frisàsseu, frisareu, frisaríeu, frisin, frisa, frisà, frisàveu, frisasses, frisaríem, friséssiu, frisassis, frisaria, friséssim, frisaran, frisant, frisàs, frisades, frisàrem, frisaré, frisàssiu, frisats, frisarà, frisara, frisarien, frisessen, frisava, frisesses, frisaries, frisassin, frisaràs

Mostra de 60 formes; 61 formes disponibles en el corpus descarregable.

La procedència i la revisió de cada forma de Viccionari es conserven en el corpus descarregable.

Tornar al buscador