cordó
- Nom. Espècie de corda generalment rodona que acostuma a fer-se de fils entrelligats o trenats de seda, cotó, estam i altres matèries semblants, i que acostuma a tenir la funció de subjectar o lligar algun objecte.
- Nom. La corda amb què se cenyeixen l'hàbit els religiosos d'alguns ordres.
- Nom. Conjunt de partides de tropa o gent col·locades de distància en distància per a privar la comunicació d'un territori amb un altre o per a impedir el pas.
- Nom. Guarnició que es fa a la vora de les monedes per a que no siguin falsificades ni retallades (antigament).
- Nom. (castells) Cadascun dels cercles concèntrics dels castellers de la pinya; el primer cordó consisteix dels castellers en contacte directe amb el tronc (primeres mans, primers vents i laterals), el segon cordó dels castellers col·locats darrere dels del primer cordó, etc.
Equivalències castellanes documentades
- cordón — Corda. Viccionari: cordó (autoria i historial)
- cordón — Corda de l'hàbit. Viccionari: cordó (autoria i historial)
- cordón — Gent que impedeix el pas. Viccionari: cordó (autoria i historial)
- cordoncico — D'una moneda. Viccionari: cordó (autoria i historial)
- cordoncillo — D'una moneda. Viccionari: cordó (autoria i historial)
- cordoncito — D'una moneda. Viccionari: cordó (autoria i historial)
- cordones — D'un cadet. Viccionari: cordó (autoria i historial)
- cordón. Viccionari: cordón (autoria i historial)
- tirador. Wiktionary (castellà): tirador (autoria i historial)
Formes documentades
cordons
La procedència i la revisió de cada forma de Viccionari es conserven en el corpus descarregable.
Tornar al buscador