consagrar
Consultar la conjugació de consagrar
- Verb. Fer sagrada alguna persona o cosa.
- Verb. Pronunciar amb intenció el sacerdot les paraules de la consagració sobre la matèria deguda (generalment sobre l'hòstia i el vi).
- Verb. Entre els romans, concedir l'apoteosi a algun dels seus emperadors (posar-los al nivell dels déus).
- Verb. Oferir, dedicar a Déu alguna cosa o persona.
- Verb. Erigir un monument per a perpetuar la memòria d'alguna persona o esdeveniment.
- Verb. Destinar alguna expressió o paraula per una determinada i particular significació.
- Verb. Oferir, dedicar el temps en alguna cosa, com la vida al bé de la pàtria.
Equivalències castellanes documentades
- consagrar — Fer sagrada alguna persona o cosa. Viccionari: consagrar (autoria i historial)
- consagrar — Pronunciar el sacerdot les paraules de la consagració. Viccionari: consagrar (autoria i historial)
- consagrar — Concedir l'apoteosi a un emperador romà. Viccionari: consagrar (autoria i historial)
- consagrar — Oferir o dedicar a Déu alguna cosa o persona. Viccionari: consagrar (autoria i historial)
- consagrar — Erigir un monument per a perpetuar la memòria d'alguna persona o esdeveniment. Viccionari: consagrar (autoria i historial)
- consagrar — Destinar una expressió per una determinada significació. Viccionari: consagrar (autoria i historial)
- consagrar — Oferir, dedicar el temps en alguna cosa, com la vida al bé de la pàtria. Viccionari: consagrar (autoria i historial)
- consagrar. Viccionari: consagrar (autoria i historial)
Formes documentades
consagrar-se
La procedència i la revisió de cada forma de Viccionari es conserven en el corpus descarregable.
Tornar al buscador