castigar
Consultar la conjugació de castigar
- Verb. Imposar un càstig a algú o sancionar una falta amb un càstig.
Antigament els pares castigaven els fills amb una galtada quan deien paraulotes.
- Verb. Damnificar, accelerar l'envelliment forçant el funcionament d'alguna cosa.
Estàs castigant aquesta màquina de fer-la anar tantes hores.
No llegeixis amb poca llum o et castigaràs la vista.
- Verb. (gastronomia) Afegir al sucre un altre producte, com ara glucosa, crémor tàrtar o àcid cítric, per a evitar-ne la cristal·lització.
Equivalències castellanes documentades
- castigar — Un càstig, imposar, sancionar. Viccionari: castigar (autoria i historial)
- castigar — Damnificar. Viccionari: castigar (autoria i historial)
- castigar — Afegir al sucre un altre producte. Viccionari: castigar (autoria i historial)
- golpear. Wiktionary (castellà): golpear (autoria i historial)
Formes documentades
castigos, castigo, castigavi, castigaien, castigueguessen, castigàveu, castigaven, castiguéssem, castigàssim, castigàvom, castigaré, castiguí, castiguin, castigarem, castigariva, castigades, castigues, castigariven, castigaríeu, castiguis, castigàieu, castigués, castiguesses, castiguessis, castigà, castiguéssim, castigarà, castigarives, castigueguessa, castigats, castigueu, castigaràs, castigueguem, castiga, castigaves, castigares, castigaries, castiguegueu, castigant, castigàs, castig, castigaia, castiguen, castigaríveu, castigàrem, castigada, castigau, castiguessa, castigareu, castigassin, castigam, castigassen, castigàiem, castigaies, castigàssiu, castiguem, castiguessi, castigara, castigaran, castiguésseu
Mostra de 60 formes; 83 formes disponibles en el corpus descarregable.
La procedència i la revisió de cada forma de Viccionari es conserven en el corpus descarregable.
Tornar al buscador