carbonatar
Consultar la conjugació de carbonatar
- Verb. Incorporar-se a una substància el diòxid de carboni present en l'aire a una substància, mitjançant la presència d'aigua.
Equivalències castellanes documentades
- carbonatar. Viccionari: carbonatar (autoria i historial)
Formes documentades
carbonat, carbonatava, carbonatarem, carbonato, carbonatàssem, carbonatats, carbonates, carbonatada, carbonatessin, carbonatàssiu, carbonatéssem, carbonatares, carbonatesses, carbonatéssiu, carbonatasses, carbonataren, carbonatàveu, carbonatades, carbonatem, carbonataves, carbonataries, carbonatara, carbonatàsseu, carbonatessen, carbonatin, carbonatarà, carbonatassin, carbonatareu, carbonateu, carbonataré, carbonatàreu, carbonatau, carbonatassen, carbonatassis, carbonatessis, carbonatis, carbonataríem, carbonataran, carbonatésseu, carbonatarien, carbonatat, carbonataríeu, carbonataven, carbonatàrem, carbonaten, carbonatant, carbonatéssim, carbonatàvem, carbonatàs, carbonatam, carbonatés, carbonate, carbonati, carbonataria, carbonatí, carbonataràs, carbonatàssim, carbonatà, carbonata
La procedència i la revisió de cada forma de Viccionari es conserven en el corpus descarregable.
Tornar al buscador