brot
- Nom. (botànica) Part de la planta per on creix la part aèria.
- Nom. (figuradament, epidemiologia, sociologia) Increment de casos d'una malaltia o succés mèdic per sobre de la freqüència esperada o inici d'un fenomen social potencialment nociu.
- Nom. (col·loquial, negatiu) No gens, mica, res.
Equivalències castellanes documentades
- brote — Part de la planta. Viccionari: brot (autoria i historial)
- brote — Increment d'un cas mèdic o inici d'un fenomen social. Viccionari: brot (autoria i historial)
- golpe — No fer brot (gens de feina). Viccionari: brot (autoria i historial)
- brote. Viccionari: brote (autoria i historial)
Variants documentades
broto, brote, broti
Formes documentades
brots
La procedència i la revisió de cada forma de Viccionari es conserven en el corpus descarregable.
Tornar al buscador