Conjugació del verb ultimar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de ultimar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | ultimar |
|---|---|
| Gerundi | ultimant |
| Participi | ultimat, ultimada, ultimats, ultimades |
Indicatiu
| Present | ultime, ultimes, ultima, ultimem, ultimeu, ultimen |
|---|---|
| Futur | ultimaré, ultimaràs, ultimarà, ultimarem, ultimareu, ultimaran |
| Condicional | ultimaria, ultimaries, ultimaria, ultimaríem, ultimaríeu, ultimarien |
| Imperfet | ultimava, ultimaves, ultimava, ultimàvem, ultimàveu, ultimaven |
| Passat simple | ultimí, ultimares, ultimà, ultimàrem, ultimàreu, ultimaren |
| Passat perifrastic | vaig ultimar, vares ultimar, va ultimar, vàrem ultimar, vàreu ultimar, varen ultimar |
Subjuntiu
| Present | ultime, ultimes, ultime, ultimem, ultimeu, ultimen |
|---|---|
| Imperfet | ultimara, ultimares, ultimara, ultimàrem, ultimàreu, ultimaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, ultima, ultime, ultimem, ultimeu, ultimen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.