Conjugació del verb sucumbir en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de sucumbir en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | sucumbir |
|---|---|
| Gerundi | sucumbint |
| Participi | sucumbit, sucumbida, sucumbits, sucumbides |
Indicatiu
| Present | sucumbixc, sucumbixes, sucumbix, sucumbim, sucumbiu, sucumbixen |
|---|---|
| Futur | sucumbiré, sucumbiràs, sucumbirà, sucumbirem, sucumbireu, sucumbiran |
| Condicional | sucumbiria, sucumbiries, sucumbiria, sucumbiríem, sucumbiríeu, sucumbirien |
| Imperfet | sucumbia, sucumbies, sucumbia, sucumbíem, sucumbíeu, sucumbien |
| Passat simple | sucumbí, sucumbires, sucumbí, sucumbírem, sucumbíreu, sucumbiren |
| Passat perifrastic | vaig sucumbir, vares sucumbir, va sucumbir, vàrem sucumbir, vàreu sucumbir, varen sucumbir |
Subjuntiu
| Present | sucumbixca, sucumbixques, sucumbixca, sucumbim, sucumbiu, sucumbixquen |
|---|---|
| Imperfet | sucumbira, sucumbires, sucumbira, sucumbírem, sucumbíreu, sucumbiren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, sucumbix, sucumbixca, sucumbim, sucumbiu, sucumbixquen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.