Conjugació del verb subornar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de subornar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | subornar |
|---|---|
| Gerundi | subornant |
| Participi | subornat, subornada, subornats, subornades |
Indicatiu
| Present | suborne, subornes, suborna, subornem, suborneu, subornen |
|---|---|
| Futur | subornaré, subornaràs, subornarà, subornarem, subornareu, subornaran |
| Condicional | subornaria, subornaries, subornaria, subornaríem, subornaríeu, subornarien |
| Imperfet | subornava, subornaves, subornava, subornàvem, subornàveu, subornaven |
| Passat simple | suborní, subornares, subornà, subornàrem, subornàreu, subornaren |
| Passat perifrastic | vaig subornar, vares subornar, va subornar, vàrem subornar, vàreu subornar, varen subornar |
Subjuntiu
| Present | suborne, subornes, suborne, subornem, suborneu, subornen |
|---|---|
| Imperfet | subornara, subornares, subornara, subornàrem, subornàreu, subornaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, suborna, suborne, subornem, suborneu, subornen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.