Conjugació del verb rugir en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de rugir en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | rugir |
|---|---|
| Gerundi | rugint |
| Participi | rugit, rugida, rugits, rugides |
Indicatiu
| Present | rugixc, rugixes, rugix, rugim, rugiu, rugixen |
|---|---|
| Futur | rugiré, rugiràs, rugirà, rugirem, rugireu, rugiran |
| Condicional | rugiria, rugiries, rugiria, rugiríem, rugiríeu, rugirien |
| Imperfet | rugia, rugies, rugia, rugíem, rugíeu, rugien |
| Passat simple | rugí, rugires, rugí, rugírem, rugíreu, rugiren |
| Passat perifrastic | vaig rugir, vares rugir, va rugir, vàrem rugir, vàreu rugir, varen rugir |
Subjuntiu
| Present | rugixca, rugixques, rugixca, rugim, rugiu, rugixquen |
|---|---|
| Imperfet | rugira, rugires, rugira, rugírem, rugíreu, rugiren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, rugix, rugixca, rugim, rugiu, rugixquen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.