Conjugació del verb reconvindre en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de reconvindre en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | reconvindre |
|---|---|
| Gerundi | reconvenint |
| Participi | reconvengut / reconvingut, reconvenguda / reconvinguda, reconvenguts / reconvinguts, reconvengudes / reconvingudes |
Indicatiu
| Present | reconvinc, reconvens, reconvé, reconvenim, reconveniu, reconvenen |
|---|---|
| Futur | reconvindré, reconvindràs, reconvindrà, reconvindrem, reconvindreu, reconvindran |
| Condicional | reconvindria, reconvindries, reconvindria, reconvindríem, reconvindríeu, reconvindrien |
| Imperfet | reconvenia, reconvenies, reconvenia, reconveníem, reconveníeu, reconvenien |
| Passat simple | reconvinguí, reconvingueres, reconvingué, reconvinguérem, reconvinguéreu, reconvingueren |
| Passat perifrastic | vaig reconvindre, vares reconvindre, va reconvindre, vàrem reconvindre, vàreu reconvindre, varen reconvindre |
Subjuntiu
| Present | reconvinga, reconvingues, reconvinga, reconvingam, reconvingau, reconvinguen |
|---|---|
| Imperfet | reconvinguera, reconvingueres, reconvinguera, reconvinguérem, reconvinguéreu, reconvingueren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, reconvine, reconvinga, reconvingam, reconvingau, reconvinguen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.