Conjugació del verb mitigar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de mitigar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | mitigar |
|---|---|
| Gerundi | mitigant |
| Participi | mitigat, mitigada, mitigats, mitigades |
Indicatiu
| Present | mitigue, mitigues, mitiga, mitiguem, mitigueu, mitiguen |
|---|---|
| Futur | mitigaré, mitigaràs, mitigarà, mitigarem, mitigareu, mitigaran |
| Condicional | mitigaria, mitigaries, mitigaria, mitigaríem, mitigaríeu, mitigarien |
| Imperfet | mitigava, mitigaves, mitigava, mitigàvem, mitigàveu, mitigaven |
| Passat simple | mitiguí, mitigares, mitigà, mitigàrem, mitigàreu, mitigaren |
| Passat perifrastic | vaig mitigar, vares mitigar, va mitigar, vàrem mitigar, vàreu mitigar, varen mitigar |
Subjuntiu
| Present | mitigue, mitigues, mitigue, mitiguem, mitigueu, mitiguen |
|---|---|
| Imperfet | mitigara, mitigares, mitigara, mitigàrem, mitigàreu, mitigaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, mitiga, mitigue, mitiguem, mitigueu, mitiguen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.