Conjugació del verb marroquinar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de marroquinar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | marroquinar |
|---|---|
| Gerundi | marroquinant |
| Participi | marroquinat, marroquinada, marroquinats, marroquinades |
Indicatiu
| Present | marroquine, marroquines, marroquina, marroquinem, marroquineu, marroquinen |
|---|---|
| Futur | marroquinaré, marroquinaràs, marroquinarà, marroquinarem, marroquinareu, marroquinaran |
| Condicional | marroquinaria, marroquinaries, marroquinaria, marroquinaríem, marroquinaríeu, marroquinarien |
| Imperfet | marroquinava, marroquinaves, marroquinava, marroquinàvem, marroquinàveu, marroquinaven |
| Passat simple | marroquiní, marroquinares, marroquinà, marroquinàrem, marroquinàreu, marroquinaren |
| Passat perifrastic | vaig marroquinar, vares marroquinar, va marroquinar, vàrem marroquinar, vàreu marroquinar, varen marroquinar |
Subjuntiu
| Present | marroquine, marroquines, marroquine, marroquinem, marroquineu, marroquinen |
|---|---|
| Imperfet | marroquinara, marroquinares, marroquinara, marroquinàrem, marroquinàreu, marroquinaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, marroquina, marroquine, marroquinem, marroquineu, marroquinen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.