Conjugació del verb intuir en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de intuir en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | intuir |
|---|---|
| Gerundi | intuint |
| Participi | intuït, intuïda, intuïts, intuïdes |
Indicatiu
| Present | intuïxc, intuïxes, intuïx, intuïm, intuïu, intuïxen |
|---|---|
| Futur | intuiré, intuiràs, intuirà, intuirem, intuireu, intuiran |
| Condicional | intuiria, intuiries, intuiria, intuiríem, intuiríeu, intuirien |
| Imperfet | intuïa, intuïes, intuïa, intuíem, intuíeu, intuïen |
| Passat simple | intuí, intuïres, intuí, intuírem, intuíreu, intuïren |
| Passat perifrastic | vaig intuir, vares intuir, va intuir, vàrem intuir, vàreu intuir, varen intuir |
Subjuntiu
| Present | intuïxca, intuïxques, intuïxca, intuïm, intuïu, intuïxquen |
|---|---|
| Imperfet | intuïra, intuïres, intuïra, intuírem, intuíreu, intuïren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, intuïx, intuïxca, intuïm, intuïu, intuïxquen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.