Conjugació del verb inquietar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de inquietar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | inquietar |
|---|---|
| Gerundi | inquietant |
| Participi | inquietat, inquietada, inquietats, inquietades |
Indicatiu
| Present | inquiete, inquietes, inquieta, inquietem, inquieteu, inquieten |
|---|---|
| Futur | inquietaré, inquietaràs, inquietarà, inquietarem, inquietareu, inquietaran |
| Condicional | inquietaria, inquietaries, inquietaria, inquietaríem, inquietaríeu, inquietarien |
| Imperfet | inquietava, inquietaves, inquietava, inquietàvem, inquietàveu, inquietaven |
| Passat simple | inquietí, inquietares, inquietà, inquietàrem, inquietàreu, inquietaren |
| Passat perifrastic | vaig inquietar, vares inquietar, va inquietar, vàrem inquietar, vàreu inquietar, varen inquietar |
Subjuntiu
| Present | inquiete, inquietes, inquiete, inquietem, inquieteu, inquieten |
|---|---|
| Imperfet | inquietara, inquietares, inquietara, inquietàrem, inquietàreu, inquietaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, inquieta, inquiete, inquietem, inquieteu, inquieten |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.