Conjugació del verb inhumar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de inhumar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | inhumar |
|---|---|
| Gerundi | inhumant |
| Participi | inhumat, inhumada, inhumats, inhumades |
Indicatiu
| Present | inhume, inhumes, inhuma, inhumem, inhumeu, inhumen |
|---|---|
| Futur | inhumaré, inhumaràs, inhumarà, inhumarem, inhumareu, inhumaran |
| Condicional | inhumaria, inhumaries, inhumaria, inhumaríem, inhumaríeu, inhumarien |
| Imperfet | inhumava, inhumaves, inhumava, inhumàvem, inhumàveu, inhumaven |
| Passat simple | inhumí, inhumares, inhumà, inhumàrem, inhumàreu, inhumaren |
| Passat perifrastic | vaig inhumar, vares inhumar, va inhumar, vàrem inhumar, vàreu inhumar, varen inhumar |
Subjuntiu
| Present | inhume, inhumes, inhume, inhumem, inhumeu, inhumen |
|---|---|
| Imperfet | inhumara, inhumares, inhumara, inhumàrem, inhumàreu, inhumaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, inhuma, inhume, inhumem, inhumeu, inhumen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.