Conjugació del verb incumbir en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de incumbir en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | incumbir |
|---|---|
| Gerundi | incumbint |
| Participi | incumbit, incumbida, incumbits, incumbides |
Indicatiu
| Present | incumbixc, incumbixes, incumbix, incumbim, incumbiu, incumbixen |
|---|---|
| Futur | incumbiré, incumbiràs, incumbirà, incumbirem, incumbireu, incumbiran |
| Condicional | incumbiria, incumbiries, incumbiria, incumbiríem, incumbiríeu, incumbirien |
| Imperfet | incumbia, incumbies, incumbia, incumbíem, incumbíeu, incumbien |
| Passat simple | incumbí, incumbires, incumbí, incumbírem, incumbíreu, incumbiren |
| Passat perifrastic | vaig incumbir, vares incumbir, va incumbir, vàrem incumbir, vàreu incumbir, varen incumbir |
Subjuntiu
| Present | incumbixca, incumbixques, incumbixca, incumbim, incumbiu, incumbixquen |
|---|---|
| Imperfet | incumbira, incumbires, incumbira, incumbírem, incumbíreu, incumbiren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, incumbix, incumbixca, incumbim, incumbiu, incumbixquen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.