Conjugació del verb incomunicar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de incomunicar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | incomunicar |
|---|---|
| Gerundi | incomunicant |
| Participi | incomunicat, incomunicada, incomunicats, incomunicades |
Indicatiu
| Present | incomunique, incomuniques, incomunica, incomuniquem, incomuniqueu, incomuniquen |
|---|---|
| Futur | incomunicaré, incomunicaràs, incomunicarà, incomunicarem, incomunicareu, incomunicaran |
| Condicional | incomunicaria, incomunicaries, incomunicaria, incomunicaríem, incomunicaríeu, incomunicarien |
| Imperfet | incomunicava, incomunicaves, incomunicava, incomunicàvem, incomunicàveu, incomunicaven |
| Passat simple | incomuniquí, incomunicares, incomunicà, incomunicàrem, incomunicàreu, incomunicaren |
| Passat perifrastic | vaig incomunicar, vares incomunicar, va incomunicar, vàrem incomunicar, vàreu incomunicar, varen incomunicar |
Subjuntiu
| Present | incomunique, incomuniques, incomunique, incomuniquem, incomuniqueu, incomuniquen |
|---|---|
| Imperfet | incomunicara, incomunicares, incomunicara, incomunicàrem, incomunicàreu, incomunicaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, incomunica, incomunique, incomuniquem, incomuniqueu, incomuniquen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.