Conjugació del verb il·legitimar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de il·legitimar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | il·legitimar |
|---|---|
| Gerundi | il·legitimant |
| Participi | il·legitimat, il·legitimada, il·legitimats, il·legitimades |
Indicatiu
| Present | il·legitime, il·legitimes, il·legitima, il·legitimem, il·legitimeu, il·legitimen |
|---|---|
| Futur | il·legitimaré, il·legitimaràs, il·legitimarà, il·legitimarem, il·legitimareu, il·legitimaran |
| Condicional | il·legitimaria, il·legitimaries, il·legitimaria, il·legitimaríem, il·legitimaríeu, il·legitimarien |
| Imperfet | il·legitimava, il·legitimaves, il·legitimava, il·legitimàvem, il·legitimàveu, il·legitimaven |
| Passat simple | il·legitimí, il·legitimares, il·legitimà, il·legitimàrem, il·legitimàreu, il·legitimaren |
| Passat perifrastic | vaig il·legitimar, vares il·legitimar, va il·legitimar, vàrem il·legitimar, vàreu il·legitimar, varen il·legitimar |
Subjuntiu
| Present | il·legitime, il·legitimes, il·legitime, il·legitimem, il·legitimeu, il·legitimen |
|---|---|
| Imperfet | il·legitimara, il·legitimares, il·legitimara, il·legitimàrem, il·legitimàreu, il·legitimaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, il·legitima, il·legitime, il·legitimem, il·legitimeu, il·legitimen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.