Conjugació del verb existimar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de existimar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | existimar |
|---|---|
| Gerundi | existimant |
| Participi | existimat, existimada, existimats, existimades |
Indicatiu
| Present | existime, existimes, existima, existimem, existimeu, existimen |
|---|---|
| Futur | existimaré, existimaràs, existimarà, existimarem, existimareu, existimaran |
| Condicional | existimaria, existimaries, existimaria, existimaríem, existimaríeu, existimarien |
| Imperfet | existimava, existimaves, existimava, existimàvem, existimàveu, existimaven |
| Passat simple | existimí, existimares, existimà, existimàrem, existimàreu, existimaren |
| Passat perifrastic | vaig existimar, vares existimar, va existimar, vàrem existimar, vàreu existimar, varen existimar |
Subjuntiu
| Present | existime, existimes, existime, existimem, existimeu, existimen |
|---|---|
| Imperfet | existimara, existimares, existimara, existimàrem, existimàreu, existimaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, existima, existime, existimem, existimeu, existimen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.