Conjugació del verb estorrufar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de estorrufar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | estorrufar |
|---|---|
| Gerundi | estorrufant |
| Participi | estorrufat, estorrufada, estorrufats, estorrufades |
Indicatiu
| Present | estorrufe, estorrufes, estorrufa, estorrufem, estorrufeu, estorrufen |
|---|---|
| Futur | estorrufaré, estorrufaràs, estorrufarà, estorrufarem, estorrufareu, estorrufaran |
| Condicional | estorrufaria, estorrufaries, estorrufaria, estorrufaríem, estorrufaríeu, estorrufarien |
| Imperfet | estorrufava, estorrufaves, estorrufava, estorrufàvem, estorrufàveu, estorrufaven |
| Passat simple | estorrufí, estorrufares, estorrufà, estorrufàrem, estorrufàreu, estorrufaren |
| Passat perifrastic | vaig estorrufar, vares estorrufar, va estorrufar, vàrem estorrufar, vàreu estorrufar, varen estorrufar |
Subjuntiu
| Present | estorrufe, estorrufes, estorrufe, estorrufem, estorrufeu, estorrufen |
|---|---|
| Imperfet | estorrufara, estorrufares, estorrufara, estorrufàrem, estorrufàreu, estorrufaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, estorrufa, estorrufe, estorrufem, estorrufeu, estorrufen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.