Conjugació del verb esporuguir en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de esporuguir en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | esporuguir |
|---|---|
| Gerundi | esporuguint |
| Participi | esporuguit, esporuguida, esporuguits, esporuguides |
Indicatiu
| Present | esporuguixc, esporuguixes, esporuguix, esporuguim, esporuguiu, esporuguixen |
|---|---|
| Futur | esporuguiré, esporuguiràs, esporuguirà, esporuguirem, esporuguireu, esporuguiran |
| Condicional | esporuguiria, esporuguiries, esporuguiria, esporuguiríem, esporuguiríeu, esporuguirien |
| Imperfet | esporuguia, esporuguies, esporuguia, esporuguíem, esporuguíeu, esporuguien |
| Passat simple | esporuguí, esporuguires, esporuguí, esporuguírem, esporuguíreu, esporuguiren |
| Passat perifrastic | vaig esporuguir, vares esporuguir, va esporuguir, vàrem esporuguir, vàreu esporuguir, varen esporuguir |
Subjuntiu
| Present | esporuguixca, esporuguixques, esporuguixca, esporuguim, esporuguiu, esporuguixquen |
|---|---|
| Imperfet | esporuguira, esporuguires, esporuguira, esporuguírem, esporuguíreu, esporuguiren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, esporuguix, esporuguixca, esporuguim, esporuguiu, esporuguixquen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.