Conjugació del verb espoliar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de espoliar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | espoliar |
|---|---|
| Gerundi | espoliant |
| Participi | espoliat, espoliada, espoliats, espoliades |
Indicatiu
| Present | espolie, espolies, espolia, espoliem, espolieu, espolien |
|---|---|
| Futur | espoliaré, espoliaràs, espoliarà, espoliarem, espoliareu, espoliaran |
| Condicional | espoliaria, espoliaries, espoliaria, espoliaríem, espoliaríeu, espoliarien |
| Imperfet | espoliava, espoliaves, espoliava, espoliàvem, espoliàveu, espoliaven |
| Passat simple | espolií, espoliares, espolià, espoliàrem, espoliàreu, espoliaren |
| Passat perifrastic | vaig espoliar, vares espoliar, va espoliar, vàrem espoliar, vàreu espoliar, varen espoliar |
Subjuntiu
| Present | espolie, espolies, espolie, espoliem, espolieu, espolien |
|---|---|
| Imperfet | espoliara, espoliares, espoliara, espoliàrem, espoliàreu, espoliaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, espolia, espolie, espoliem, espolieu, espolien |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.