Conjugació del verb esgarrifar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de esgarrifar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | esgarrifar |
|---|---|
| Gerundi | esgarrifant |
| Participi | esgarrifat, esgarrifada, esgarrifats, esgarrifades |
Indicatiu
| Present | esgarrife, esgarrifes, esgarrifa, esgarrifem, esgarrifeu, esgarrifen |
|---|---|
| Futur | esgarrifaré, esgarrifaràs, esgarrifarà, esgarrifarem, esgarrifareu, esgarrifaran |
| Condicional | esgarrifaria, esgarrifaries, esgarrifaria, esgarrifaríem, esgarrifaríeu, esgarrifarien |
| Imperfet | esgarrifava, esgarrifaves, esgarrifava, esgarrifàvem, esgarrifàveu, esgarrifaven |
| Passat simple | esgarrifí, esgarrifares, esgarrifà, esgarrifàrem, esgarrifàreu, esgarrifaren |
| Passat perifrastic | vaig esgarrifar, vares esgarrifar, va esgarrifar, vàrem esgarrifar, vàreu esgarrifar, varen esgarrifar |
Subjuntiu
| Present | esgarrife, esgarrifes, esgarrife, esgarrifem, esgarrifeu, esgarrifen |
|---|---|
| Imperfet | esgarrifara, esgarrifares, esgarrifara, esgarrifàrem, esgarrifàreu, esgarrifaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, esgarrifa, esgarrife, esgarrifem, esgarrifeu, esgarrifen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.