Conjugació del verb esgarrapar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de esgarrapar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | esgarrapar |
|---|---|
| Gerundi | esgarrapant |
| Participi | esgarrapat, esgarrapada, esgarrapats, esgarrapades |
Indicatiu
| Present | esgarrape, esgarrapes, esgarrapa, esgarrapem, esgarrapeu, esgarrapen |
|---|---|
| Futur | esgarraparé, esgarraparàs, esgarraparà, esgarraparem, esgarrapareu, esgarraparan |
| Condicional | esgarraparia, esgarraparies, esgarraparia, esgarraparíem, esgarraparíeu, esgarraparien |
| Imperfet | esgarrapava, esgarrapaves, esgarrapava, esgarrapàvem, esgarrapàveu, esgarrapaven |
| Passat simple | esgarrapí, esgarrapares, esgarrapà, esgarrapàrem, esgarrapàreu, esgarraparen |
| Passat perifrastic | vaig esgarrapar, vares esgarrapar, va esgarrapar, vàrem esgarrapar, vàreu esgarrapar, varen esgarrapar |
Subjuntiu
| Present | esgarrape, esgarrapes, esgarrape, esgarrapem, esgarrapeu, esgarrapen |
|---|---|
| Imperfet | esgarrapara, esgarrapares, esgarrapara, esgarrapàrem, esgarrapàreu, esgarraparen |
Imperatiu
| Imperatiu | -, esgarrapa, esgarrape, esgarrapem, esgarrapeu, esgarrapen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.