Conjugació del verb esgarranxar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de esgarranxar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | esgarranxar |
|---|---|
| Gerundi | esgarranxant |
| Participi | esgarranxat, esgarranxada, esgarranxats, esgarranxades |
Indicatiu
| Present | esgarranxe, esgarranxes, esgarranxa, esgarranxem, esgarranxeu, esgarranxen |
|---|---|
| Futur | esgarranxaré, esgarranxaràs, esgarranxarà, esgarranxarem, esgarranxareu, esgarranxaran |
| Condicional | esgarranxaria, esgarranxaries, esgarranxaria, esgarranxaríem, esgarranxaríeu, esgarranxarien |
| Imperfet | esgarranxava, esgarranxaves, esgarranxava, esgarranxàvem, esgarranxàveu, esgarranxaven |
| Passat simple | esgarranxí, esgarranxares, esgarranxà, esgarranxàrem, esgarranxàreu, esgarranxaren |
| Passat perifrastic | vaig esgarranxar, vares esgarranxar, va esgarranxar, vàrem esgarranxar, vàreu esgarranxar, varen esgarranxar |
Subjuntiu
| Present | esgarranxe, esgarranxes, esgarranxe, esgarranxem, esgarranxeu, esgarranxen |
|---|---|
| Imperfet | esgarranxara, esgarranxares, esgarranxara, esgarranxàrem, esgarranxàreu, esgarranxaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, esgarranxa, esgarranxe, esgarranxem, esgarranxeu, esgarranxen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.