Conjugació del verb envinagrar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de envinagrar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | envinagrar |
|---|---|
| Gerundi | envinagrant |
| Participi | envinagrat, envinagrada, envinagrats, envinagrades |
Indicatiu
| Present | envinagre, envinagres, envinagra, envinagrem, envinagreu, envinagren |
|---|---|
| Futur | envinagraré, envinagraràs, envinagrarà, envinagrarem, envinagrareu, envinagraran |
| Condicional | envinagraria, envinagraries, envinagraria, envinagraríem, envinagraríeu, envinagrarien |
| Imperfet | envinagrava, envinagraves, envinagrava, envinagràvem, envinagràveu, envinagraven |
| Passat simple | envinagrí, envinagrares, envinagrà, envinagràrem, envinagràreu, envinagraren |
| Passat perifrastic | vaig envinagrar, vares envinagrar, va envinagrar, vàrem envinagrar, vàreu envinagrar, varen envinagrar |
Subjuntiu
| Present | envinagre, envinagres, envinagre, envinagrem, envinagreu, envinagren |
|---|---|
| Imperfet | envinagrara, envinagrares, envinagrara, envinagràrem, envinagràreu, envinagraren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, envinagra, envinagre, envinagrem, envinagreu, envinagren |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.