Conjugació del verb ensanguinar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de ensanguinar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | ensanguinar |
|---|---|
| Gerundi | ensanguinant |
| Participi | ensanguinat, ensanguinada, ensanguinats, ensanguinades |
Indicatiu
| Present | ensanguine, ensanguines, ensanguina, ensanguinem, ensanguineu, ensanguinen |
|---|---|
| Futur | ensanguinaré, ensanguinaràs, ensanguinarà, ensanguinarem, ensanguinareu, ensanguinaran |
| Condicional | ensanguinaria, ensanguinaries, ensanguinaria, ensanguinaríem, ensanguinaríeu, ensanguinarien |
| Imperfet | ensanguinava, ensanguinaves, ensanguinava, ensanguinàvem, ensanguinàveu, ensanguinaven |
| Passat simple | ensanguiní, ensanguinares, ensanguinà, ensanguinàrem, ensanguinàreu, ensanguinaren |
| Passat perifrastic | vaig ensanguinar, vares ensanguinar, va ensanguinar, vàrem ensanguinar, vàreu ensanguinar, varen ensanguinar |
Subjuntiu
| Present | ensanguine, ensanguines, ensanguine, ensanguinem, ensanguineu, ensanguinen |
|---|---|
| Imperfet | ensanguinara, ensanguinares, ensanguinara, ensanguinàrem, ensanguinàreu, ensanguinaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, ensanguina, ensanguine, ensanguinem, ensanguineu, ensanguinen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.