Conjugació del verb enorgullir en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de enorgullir en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | enorgullir |
|---|---|
| Gerundi | enorgullint |
| Participi | enorgullit, enorgullida, enorgullits, enorgullides |
Indicatiu
| Present | enorgullixc, enorgullixes, enorgullix, enorgullim, enorgulliu, enorgullixen |
|---|---|
| Futur | enorgulliré, enorgulliràs, enorgullirà, enorgullirem, enorgullireu, enorgulliran |
| Condicional | enorgulliria, enorgulliries, enorgulliria, enorgulliríem, enorgulliríeu, enorgullirien |
| Imperfet | enorgullia, enorgullies, enorgullia, enorgullíem, enorgullíeu, enorgullien |
| Passat simple | enorgullí, enorgullires, enorgullí, enorgullírem, enorgullíreu, enorgulliren |
| Passat perifrastic | vaig enorgullir, vares enorgullir, va enorgullir, vàrem enorgullir, vàreu enorgullir, varen enorgullir |
Subjuntiu
| Present | enorgullixca, enorgullixques, enorgullixca, enorgullim, enorgulliu, enorgullixquen |
|---|---|
| Imperfet | enorgullira, enorgullires, enorgullira, enorgullírem, enorgullíreu, enorgulliren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, enorgullix, enorgullixca, enorgullim, enorgulliu, enorgullixquen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.