Conjugació del verb enjuïciar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de enjuïciar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | enjuïciar |
|---|---|
| Gerundi | enjuïciant |
| Participi | enjuïciat, enjuïciada, enjuïciats, enjuïciades |
Indicatiu
| Present | enjuïcie, enjuïcies, enjuïcia, enjuïciem, enjuïcieu, enjuïcien |
|---|---|
| Futur | enjuïciaré, enjuïciaràs, enjuïciarà, enjuïciarem, enjuïciareu, enjuïciaran |
| Condicional | enjuïciaria, enjuïciaries, enjuïciaria, enjuïciaríem, enjuïciaríeu, enjuïciarien |
| Imperfet | enjuïciava, enjuïciaves, enjuïciava, enjuïciàvem, enjuïciàveu, enjuïciaven |
| Passat simple | enjuïcií, enjuïciares, enjuïcià, enjuïciàrem, enjuïciàreu, enjuïciaren |
| Passat perifrastic | vaig enjuïciar, vares enjuïciar, va enjuïciar, vàrem enjuïciar, vàreu enjuïciar, varen enjuïciar |
Subjuntiu
| Present | enjuïcie, enjuïcies, enjuïcie, enjuïciem, enjuïcieu, enjuïcien |
|---|---|
| Imperfet | enjuïciara, enjuïciares, enjuïciara, enjuïciàrem, enjuïciàreu, enjuïciaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, enjuïcia, enjuïcie, enjuïciem, enjuïcieu, enjuïcien |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.