Conjugació del verb enfuriar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de enfuriar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | enfuriar |
|---|---|
| Gerundi | enfuriant |
| Participi | enfuriat, enfuriada, enfuriats, enfuriades |
Indicatiu
| Present | enfurie, enfuries, enfuria, enfuriem, enfurieu, enfurien |
|---|---|
| Futur | enfuriaré, enfuriaràs, enfuriarà, enfuriarem, enfuriareu, enfuriaran |
| Condicional | enfuriaria, enfuriaries, enfuriaria, enfuriaríem, enfuriaríeu, enfuriarien |
| Imperfet | enfuriava, enfuriaves, enfuriava, enfuriàvem, enfuriàveu, enfuriaven |
| Passat simple | enfurií, enfuriares, enfurià, enfuriàrem, enfuriàreu, enfuriaren |
| Passat perifrastic | vaig enfuriar, vares enfuriar, va enfuriar, vàrem enfuriar, vàreu enfuriar, varen enfuriar |
Subjuntiu
| Present | enfurie, enfuries, enfurie, enfuriem, enfurieu, enfurien |
|---|---|
| Imperfet | enfuriara, enfuriares, enfuriara, enfuriàrem, enfuriàreu, enfuriaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, enfuria, enfurie, enfuriem, enfurieu, enfurien |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.