Conjugació del verb enfarfegar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de enfarfegar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | enfarfegar |
|---|---|
| Gerundi | enfarfegant |
| Participi | enfarfegat, enfarfegada, enfarfegats, enfarfegades |
Indicatiu
| Present | enfarfegue, enfarfegues, enfarfega, enfarfeguem, enfarfegueu, enfarfeguen |
|---|---|
| Futur | enfarfegaré, enfarfegaràs, enfarfegarà, enfarfegarem, enfarfegareu, enfarfegaran |
| Condicional | enfarfegaria, enfarfegaries, enfarfegaria, enfarfegaríem, enfarfegaríeu, enfarfegarien |
| Imperfet | enfarfegava, enfarfegaves, enfarfegava, enfarfegàvem, enfarfegàveu, enfarfegaven |
| Passat simple | enfarfeguí, enfarfegares, enfarfegà, enfarfegàrem, enfarfegàreu, enfarfegaren |
| Passat perifrastic | vaig enfarfegar, vares enfarfegar, va enfarfegar, vàrem enfarfegar, vàreu enfarfegar, varen enfarfegar |
Subjuntiu
| Present | enfarfegue, enfarfegues, enfarfegue, enfarfeguem, enfarfegueu, enfarfeguen |
|---|---|
| Imperfet | enfarfegara, enfarfegares, enfarfegara, enfarfegàrem, enfarfegàreu, enfarfegaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, enfarfega, enfarfegue, enfarfeguem, enfarfegueu, enfarfeguen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.