Conjugació del verb encongir en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de encongir en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | encongir |
|---|---|
| Gerundi | encongint |
| Participi | encongit, encongida, encongits, encongides |
Indicatiu
| Present | encongixc, encongixes, encongix, encongim, encongiu, encongixen |
|---|---|
| Futur | encongiré, encongiràs, encongirà, encongirem, encongireu, encongiran |
| Condicional | encongiria, encongiries, encongiria, encongiríem, encongiríeu, encongirien |
| Imperfet | encongia, encongies, encongia, encongíem, encongíeu, encongien |
| Passat simple | encongí, encongires, encongí, encongírem, encongíreu, encongiren |
| Passat perifrastic | vaig encongir, vares encongir, va encongir, vàrem encongir, vàreu encongir, varen encongir |
Subjuntiu
| Present | encongixca, encongixques, encongixca, encongim, encongiu, encongixquen |
|---|---|
| Imperfet | encongira, encongires, encongira, encongírem, encongíreu, encongiren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, encongix, encongixca, encongim, encongiu, encongixquen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.