Conjugació del verb encomiar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de encomiar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | encomiar |
|---|---|
| Gerundi | encomiant |
| Participi | encomiat, encomiada, encomiats, encomiades |
Indicatiu
| Present | encomie, encomies, encomia, encomiem, encomieu, encomien |
|---|---|
| Futur | encomiaré, encomiaràs, encomiarà, encomiarem, encomiareu, encomiaran |
| Condicional | encomiaria, encomiaries, encomiaria, encomiaríem, encomiaríeu, encomiarien |
| Imperfet | encomiava, encomiaves, encomiava, encomiàvem, encomiàveu, encomiaven |
| Passat simple | encomií, encomiares, encomià, encomiàrem, encomiàreu, encomiaren |
| Passat perifrastic | vaig encomiar, vares encomiar, va encomiar, vàrem encomiar, vàreu encomiar, varen encomiar |
Subjuntiu
| Present | encomie, encomies, encomie, encomiem, encomieu, encomien |
|---|---|
| Imperfet | encomiara, encomiares, encomiara, encomiàrem, encomiàreu, encomiaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, encomia, encomie, encomiem, encomieu, encomien |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.