Conjugació del verb encollerar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de encollerar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | encollerar |
|---|---|
| Gerundi | encollerant |
| Participi | encollerat, encollerada, encollerats, encollerades |
Indicatiu
| Present | encollere, encolleres, encollera, encollerem, encollereu, encolleren |
|---|---|
| Futur | encolleraré, encolleraràs, encollerarà, encollerarem, encollerareu, encolleraran |
| Condicional | encolleraria, encolleraries, encolleraria, encolleraríem, encolleraríeu, encollerarien |
| Imperfet | encollerava, encolleraves, encollerava, encolleràvem, encolleràveu, encolleraven |
| Passat simple | encollerí, encollerares, encollerà, encolleràrem, encolleràreu, encolleraren |
| Passat perifrastic | vaig encollerar, vares encollerar, va encollerar, vàrem encollerar, vàreu encollerar, varen encollerar |
Subjuntiu
| Present | encollere, encolleres, encollere, encollerem, encollereu, encolleren |
|---|---|
| Imperfet | encollerara, encollerares, encollerara, encolleràrem, encolleràreu, encolleraren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, encollera, encollere, encollerem, encollereu, encolleren |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.