Conjugació del verb encofurnar en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de encofurnar en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | encofurnar |
|---|---|
| Gerundi | encofurnant |
| Participi | encofurnat, encofurnada, encofurnats, encofurnades |
Indicatiu
| Present | encofurne, encofurnes, encofurna, encofurnem, encofurneu, encofurnen |
|---|---|
| Futur | encofurnaré, encofurnaràs, encofurnarà, encofurnarem, encofurnareu, encofurnaran |
| Condicional | encofurnaria, encofurnaries, encofurnaria, encofurnaríem, encofurnaríeu, encofurnarien |
| Imperfet | encofurnava, encofurnaves, encofurnava, encofurnàvem, encofurnàveu, encofurnaven |
| Passat simple | encofurní, encofurnares, encofurnà, encofurnàrem, encofurnàreu, encofurnaren |
| Passat perifrastic | vaig encofurnar, vares encofurnar, va encofurnar, vàrem encofurnar, vàreu encofurnar, varen encofurnar |
Subjuntiu
| Present | encofurne, encofurnes, encofurne, encofurnem, encofurneu, encofurnen |
|---|---|
| Imperfet | encofurnara, encofurnares, encofurnara, encofurnàrem, encofurnàreu, encofurnaren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, encofurna, encofurne, encofurnem, encofurneu, encofurnen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.