Conjugació del verb emmarronir en valencià
Esta fitxa reunix la conjugació completa de emmarronir en una consulta ràpida i clara.
Conjugació completa del verb amb les formes simples principals, formes no personals i imperatiu quan correspon.
Conjugacions i formes destacades
Esta pàgina reordena les formes principals del verb i les presenta com a consulta ràpida i clara.
Formes no personals
| Infinitiu | emmarronir |
|---|---|
| Gerundi | emmarronint |
| Participi | emmarronit, emmarronida, emmarronits, emmarronides |
Indicatiu
| Present | emmarronixc, emmarronixes, emmarronix, emmarronim, emmarroniu, emmarronixen |
|---|---|
| Futur | emmarroniré, emmarroniràs, emmarronirà, emmarronirem, emmarronireu, emmarroniran |
| Condicional | emmarroniria, emmarroniries, emmarroniria, emmarroniríem, emmarroniríeu, emmarronirien |
| Imperfet | emmarronia, emmarronies, emmarronia, emmarroníem, emmarroníeu, emmarronien |
| Passat simple | emmarroní, emmarronires, emmarroní, emmarronírem, emmarroníreu, emmarroniren |
| Passat perifrastic | vaig emmarronir, vares emmarronir, va emmarronir, vàrem emmarronir, vàreu emmarronir, varen emmarronir |
Subjuntiu
| Present | emmarronixca, emmarronixques, emmarronixca, emmarronim, emmarroniu, emmarronixquen |
|---|---|
| Imperfet | emmarronira, emmarronires, emmarronira, emmarronírem, emmarroníreu, emmarroniren |
Imperatiu
| Imperatiu | -, emmarronix, emmarronixca, emmarronim, emmarroniu, emmarronixquen |
|---|
Observacions útils
- Formes incorporades a partir del paradigma normatiu del verb.